Bir gece üç kişi ve elimizde yetişkin alman kurdu geziyoruz,tam delikıç çağlarımız.Yolu uzatmayalım diye mezarlıktan geçelim dedik geçmez olaydık.Yolu yarı etmiştik köpek mıyklamaya ve geri geri kaçmaya başladı biz çektikçe o geriledi ve tasmadan kurtulup en yakın duvardan öteye atladı.Biz ne oluyor derken arkadaşımın bembeyaz kireç gibi yüzünü gördük hala unutamadım bakın bakın diye kekeliyordu.Mezarın birinin üzerinde yarım metre uzunluğunda birşey bize bakıp pispis sırıtıyor gibiydi derken o bize bakın diyen arkadaşta köpeğin peşisıra duvardan öteye atladı ve arkasından diğerleri ben biraz yaklaştım baktım kıpırdamıyor biraz daha derken miyavv diye bir ses geldi artık ankara kedisimidir yoksa merihmi bir kedi bu kadar beslenebilir eyer vur bin o kadar yani biraz sevdim sonra aklıma kaçan köpek geldi yürü oğlum dedim kendi kendime ve çıktım mezarlıktan.Köpeğide ancak iki saatlik aramadan sonra bulabildik.Uzun lafın kısası korku iyidir insanı canlı tutar.Birde böyle yerlere giderken siz siz olun yedek iç çamaşırı götürün. Saygılar.